บทที่ 145

อาเรีย

ฉันเหลือบมองลูกๆ ที่กำลังหลับใหลก่อนจะก้าวออกมา การทิ้งพวกเขาไว้กับเบลคทำให้ฉันรู้สึกไม่สบายใจ แต่สายด่วนจากเจสสิก้าก็ทำให้ฉันไม่มีทางเลือก

หนึ่งชั่วโมงต่อมา ฉันเดินเข้าไปในห้องประชุมด้วยความอ่อนล้า เจสสิก้ารีบปรี่เข้ามาพร้อมกาแฟและเอกสารในมือ

“ขอบคุณที่มารวดเร็วขนาดนี้นะคะ” เธอกล่าว “ฉันรู้ว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ